حنابل ( hon bel ) ص . ع . وتر حنابل : وتر ستبر و استوار . حنابلة ( han belat ) ع . ج . حنبلى . حنابندان ( han band n ) و حنا بندى ( han bandi ) ا . ع . جشنى كه در كدخدائيها هنگام حنا بستن عروس كنند . حناتم ( han tem ) ع . ج . حنتم . حناج ( hen j ) ع . ج . حنج ( henj ) . حناج ( hann j ) ا . ع . مخنث . حناجر ( han jer ) ع . ج . حنجرة . و ج . حنجور . حناجف ( han jef ) ع . ج . حنجوف . حناجل ( hon jel ) ا . ع . كوتاه گرد اندام . حناجير ( hon jir ) ع . ج . حجور . حنادج ( han dej ) ا . ع . شتران كلان . حنادر ( hon der ) ص . ع . رجل حنادر العين : مرد تيز نظر . حنادس ( han des ) ا . ع . سه شب پس تاريكى . و ج . حندس . حناديج ( han dij ) ع . ج . حندج . و ج . حندوجة . حناذ ( han z ) ا . ع . آفتاب . حناط ( hen t ) ا . ع . بوى خوش براى مردگان . حناط ( hann t ) ا . ع . گندم فروش . ج : حناطون . و حنوط فروش . حناطة ( hen tat ) ا . ع . گندم فروش و حنوط فروش . حناطون ( hann tuna ) ع . ج . حناط . حناطى ( hann tiyy ) ا . ع . گندم فروش و غله فروش . حناظب ( han zeb ) ع . ج . حنظب ( honzob ) و ( honzab ) . حناق ( hen q ) ع . ج . حنق ( hanaq ) . حناك ( hen k ) ا . ع . رشتهء حنك بند . و لبيشه . و چوب يا دوال كه ميخهاى پالان بوى استوار كنند . و چوب كه يك سر آن زير زنخ ناقه و سر ديگر آن در گردن بچه بندند تا ناقه بر آن مهربان گردد . و نام چند نفر . و نيز حناك . ج : حنكة . حناكل ( hon kel ) ا . ع . ناكس . و كوتاه . و درشت و ستبر . حنان ( han n ) ا . ع . بخشايش و مهربانى . و روزى . و بركت . و هيبت و وقار . و رقت قلب . و شر دراز . و حنان الله اى معاذ اللّه . و قوله تعالى فى يحيى : و حَناناً مِنْ لَدُنَّا اى تحنن اللّه عليه . حنان ( han n ) م . ع . حن عليه حنة و حنانا ( از باب ضرب ) : بخشود بر او مهربانى نمود و ترحم كرد . حنآن ( hon ' n ) ع . ج . حناء . حنان ( hann n ) ا و ص . ع . خداوند رحمت . و فى الدعاء : يا حنان و يا منان . الحنان هو الذى يقبل على من اعرض منه و المنان هو الذى يبدأ بالنوافل قبل السوال و هما من صفاته تعالى . و نيز حنان : آرزو كنندهء چيزى . و بخشاينده . و تيرى كه آواز دهد وقت گردانيدن ميان انگشتان . و راه پيدا و آشكار . و نام شاعرى . و نام اسبى . و لقب كسى . و ابرق الحنان : نام موضعى . و حمس حنان : دلاورى كه از جهة سرعت وى را آواز باشد . حنان ( henn n ) ا . ع . حنا كه بدان خضاب كنند . حنانة ( hann nat ) ا . ع . كمان و كمان بانگ آرنده . و زنى كه پيوسته بر ياد شوهر اول خود ناله كند و اندوه ظاهر سازد . حنانك ( han naka ) و حنانيك ( han nika ) ع . كلمهء فعل يعنى مهربانى كن بر من باربار . تقول : حنانك يا رب و حنانيك يا رب اى ارحمنى رحمة بعد رحمة . حنايا ( han y ) ع . ج . حنية . حناية ( hen yat ) م . ع . حنى يده حناية ( از باب ضرب ) : پيچيد دست او را . و حنى العود : خم داد چوب را . و نيز خراشيد چوب را و پوست باز كرد . و حنى الظهر : دو تا كرده پشت را . حناير ( han yer ) ع . ج . حنيرة . حناين ( han yen ) ع . ج . حنين و حنين . حنائى ( han 'i ) ص . پ . چيزى كه برنك حنا باشد . حنائى ( henn 'iyy ) ا . ع . حنافروش . ج : حنائيون . حنائيون ( henn 'iyyuna ) ع . ج . حنائى . حنب ( hanab ) ا . ع . كجى ساقها و دورى ميان دو پاى اسب بىتباعد پاشنه . حنبال ( henb l ) ا . ع . فربه پر گوشت . حنبالة ( henb lat ) ا . ع . دريا . و مرد بسيار گوى . حنبتر ( henbatr ) ا . ع . شدت و سختى . حنبج ( henbej ) ا . ع . شپش و قمل . حنبج ( honboj ) ا . ع . ستبر پر گوشت . حنبر ( hanbar ) ا . ع . كوتاه بالا . و از اعلام است . حنبر ( hanbarr ) ا . ع . ملازمت . و عظمت و كلانى . و سختى و قوت و زور . حنبرة ( hanbarat ) ا . ع . حنبرة البرد : سختى سرما . حنبرة ( hanbarat ) م . ع . حنبر البرد حنبرة : سخت شد سرما . حنبريت ( hanbarit ) ص . ع . كذب